Триполитания (араб. Тарабулус; б.-грек. Τρίπολις б.-грек. Τρίπολις, Триполис ; лат. Tripolitana, Триполитана ) тарыхый аймак жана Ливиянын мурдагы провинциясы, Түндүк Африка . Ал Мали Сирт булуңунан (азыркы Габес ) Чоң Сирт булуңуна (азыркы Сидра ) чейин 400 кмден ашпаган ички жээкте жайгашкан. Байыркы убакта Триполис үч шаардын Лептис-Магна, Сабрата жана Эйя (Эа) чакан аймагынын аты болгон, 3-кылымда бул ысым алардын провинциясын түзгөн римдиктердин урматында Сиртик аймагына тараган.

Триполитан
лат. Tripolitana
Желек
Желек
Өлкө

Ливия

Административдик борбор

Триполи

Калкы

3.601.853 (2006)

Аянты

353.000 км² км²

Картадагы{{{кыргызча аталышы}}}

Азыр Триполитаниянын жайгашкан жери азыркы Ливия мамлекетинин аймагынын түндүк-батыш тарабына туура келет.

ТопонимОңдоо

Топонимдин колдонулушу - биздин заманга чейинки 1 миң жыл б.э.ч колдонулат , ал эми тиешелүү азыркы Триполитаниянын аймагында - III кылымдан бүгүнкү күнгө чейин . Бул аймактын мурдагы аты - Сиртика, узак убакыт бою жээк бөлүгүндө калган. Арабдар Тарабулус деп атала баштаган.

Болжолдуу аянты 350 000 км².

Аттын этимологиясыОңдоо

Аталышы байыркы грек тилинен келип чыгат - Τρίπολις, байыркы грек тилинен келип чыккан τρί-, татаал сөздөрдө - үч жана πόλις - шаар, үч үстөмдүк кылган шаар болгонуна байланыштуу. бириккен аталышынан. анын жерлери - Триполис жана римдиктер деп атала баштаган бүт аймак Триполитания.

ТарыхОңдоо

  • 3-кылымга чейинки аймактын тарыхы.
  • III кылым. - Африканын Рим провинциясынан проконсулдук, Италия префектурасынын африкалык епархиясынын курамында өзүнчө Триполитания провинциясы бөлүнгөн.
  • 395 BC - бул аймактын чыгыш чектеринде, Улуу Сирт булуңунан жана андан ары түштүккө карай Чыгыш жана Батыш Рим империясынын ортосунда чек ара болгон. Акыркысына Триполитания да кирген.
  • 435 BC - вандалдар менен аландар тарабынан басып алынган, алар батышта өз мамлекетин негиздеген (Карфаген аймагында).

XX кылымОңдоо

 
Виктор Эммануэль III Триполитаниянын почта маркасында (1934)
  1. 1.0 1.1 Триполитания. Большая советская энциклопедия. Гл. ред. А. М. Прохоров